Ana içeriğe atla

Gerçek belgeye yanlış kayıt: “sahte değil” savunma değil

Belge gerçek olsa da makamı yanıltarak yanlış içerik kaydettirmek suçtur; elektronik sicil de kapsamdadır.

Almanca adı
Mittelbare Falschbeurkundung (§ 271 StGB)

Belge gerçek. Suç, içeriğin nasıl kaydettirildiğinde.

Dikkat“Resmî makam verdi” savunma değil

Bu madde tam olarak gerçek belgeyi konu alır; fiil, makamı yanıltarak yanlış içeriği kaydettirmektir.

ÖnemliElektronik sicil de kapsamda

Madde kamuya ait kitapları, dosyaları ve sicilleri sayar ve “kaydedilmesi” fiilini açıkça anar.

Kendine ait olmayan sıfat

Kişinin taşımadığı bir sıfatla beyanda bulunması ayrıca sayılmıştır.

Ceza aralığı

Üst sınır üç yıl; bedel karşılığı ya da menfaat/zarar kastıyla işlenirse üç ay–beş yıl.

Sahte belgede ayrı madde

§ 267 StGB

Belge güvenliği

Gerçek belgede ne bulunur · Filigran ve gizli baskı

Tipik durumlar

Bu madde en çok, makamın kendi kayıtlarına gerçeğe aykırı bir bilgi geçirmesinin sağlandığı hâllerde gündeme gelir: gerçekte oturulmayan bir adresin kayda geçirilmesi, bir işlemde gerçek olmayan bir sıfatla beyanda bulunulması, bir kayda temelsiz bir bilginin işletilmesi. Belgenin kendisi gerçektir, mühürlüdür ve yetkili makamca düzenlenmiştir; sorun içeriğin nasıl oluştuğundadır. Bu yüzden bir kayıt talebinde beyan edilen bilgilerin doğruluğu, belgeyi düzenleyen makam kadar beyanı verenin de sorumluluğundadır.

Türk hukukundaki karşılığı

Türk ceza mevzuatında da benzer bir hüküm bulunur: resmî bir belgenin düzenlenmesi sırasında gerçeğe aykırı beyanda bulunmak ayrı bir suç olarak düzenlenmiştir ve belgenin gerçek olması sonucu değiştirmez. İki ülkedeki düzenlemeler ayrı kanunlara dayanır ve cezaları farklıdır, fakat mantık aynıdır: resmî kayıtların doğruluğu korunur. Bu, iki ülkede işlem yürütenler için pratik bir sonuç doğurur; bir ülkede verilen beyan diğer ülkede de belge üretebilir ve kayıtlar arasındaki tutarsızlık sonradan incelenebilir.

Mevzuat dayanağı (kaynaktan derlendi)
§ 271 Abs. 1 StGB: „Wer bewirkt, daß Erklärungen, Verhandlungen oder Tatsachen, welche für Rechte oder Rechtsverhältnisse von Erheblichkeit sind, in öffentlichen Urkunden, Büchern, Dateien oder Registern als abgegeben oder geschehen beurkundet oder gespeichert werden, während sie überhaupt nicht oder in anderer Weise oder von einer Person in einer ihr nicht zustehenden Eigenschaft oder von einer anderen Person abgegeben oder geschehen sind, wird mit Freiheitsstrafe bis zu drei Jahren oder mit Geldstrafe bestraft.“ Absatz 3: „Handelt der Täter gegen Entgelt oder in der Absicht, sich oder einen Dritten zu bereichern oder eine andere Person zu schädigen, so ist die Strafe Freiheitsstrafe von drei Monaten bis zu fünf Jahren.“ Strafgesetzbuch, Ausfertigungsdatum 15.05.1871, in der Fassung der Bekanntmachung vom 13. November 1998 (BGBl. I S. 3322).