Çeviri hatası ceza kanununda ayrı bir suç değildir

Ve bu bir muafiyet değil.

Metinde ne var

Ceza kanununda çeviri, çevirmen ve tercüman kelimeleri hiç geçmez. Yalan tanıklık bölümünde fail çevresi tanık ve bilirkişi ile sınırlıdır; tercüman sayılmaz.

ÖnemliTek istisnaî ihtimal

Yemin suçunu düzenleyen madde failsiz yazılmıştır — “yemin eden herkes” der. Yeminli bir tercüman yemin ederek yanlış aktarım yaparsa bu genel lafza girebilir. Ama bu, kanunun tercümanı saydığı anlamına gelmez.

DikkatAsıl eksen başka

Kasten yanlış çevrilmiş bir belge, çeviri suçu olarak değil belgede sahtecilik, dolaylı yanlış kayıt ya da yanlış belge temini maddelerinden yakalanır. Yani sorumluluk kalkmıyor, yer değiştiriyor.

ÖnemliBüronun sınırı burada çizilir

Metni aktarmak ile içeriği değiştirmek arasındaki fark, ceza hukukunda belge ekseninde belirlenir. Çalışma kapsamımızın sınırları · Belgede sahtecilik

Hukuk yönünden sorumluluk

Ceza kanununda ayrı bir suç tipi bulunmaması, hatalı çevirinin sonuçsuz kaldığı anlamına gelmez. Çeviri bir hizmet sözleşmesine dayanır ve yanlış aktarımdan doğan zarar genel hükümlere göre tartışılır: ayıplı hizmetin giderilmesi, yeniden yapılması ve koşulları varsa tazminat gündeme gelir. Bu yüzden bürolar çoğu zaman meslekî sorumluluk sigortası yaptırır. Müşteri tarafında ise iki şey önemlidir: teslim alınan çevirinin kontrol edilmesi ve fark edilen hatanın gecikmeden, yazılı olarak bildirilmesi.

Yetkinin geri alınması

Almanya’da çeviri yetkisi mahkeme kararıyla verildiği için, ağır ya da tekrarlanan kusurlar bu yetkinin gözden geçirilmesine yol açabilir; yetkinin geri alınması idari bir işlemdir ve ceza yargılamasından ayrıdır. Türkiye’de ise yetki noterlikteki yemin kaydına dayanır ve kayıt ilgili noterlikte tutulur. Her iki sistemde de yaptırımın kaynağı ceza kanunu değildir. Bir çevirinin kabul edilmemesi ise çoğu zaman kusur değil biçim sorunudur: yanlış onay türü, eksik şerh ya da yanlış ülkede yapılmış çeviri.