Rapor: kâğıt hâlâ var, ama yükümlülük tersine döndü

“Artık rapor götürülmüyor” doğru — ama kâğıt hâlâ alınmalı.

Üç ayrı adım

Hekim → kasa: veriler güvenli altyapı üzerinden doğrudan elektronik gönderilir.
Kasa → işveren: kasa çağrılmaya hazır bir bildirim oluşturur, işveren onu çeker.
Hekim → işçi: kâğıt nüsha verilir.

ÖnemliYükümlülüğün yönü

İşçinin borcu artık raporu işverene sunmak değil, kendisine verilmesini sağlamaktır. Bu ayrım uyuşmazlıkta belirleyicidir.

Dikkatİki hâlde eski usul sürüyor

Özel hanede asgari düzeyde çalışanlar ve sözleşmeli olmayan hekimin verdiği raporlar. Bu iki hâlde kâğıdın işverene götürülmesi gerekir.

Türkiye’den alınan rapor

Elektronik yol yurt dışındaki hekim için işlemez; o rapor kâğıt olarak ve çeviriyle sunulur. Türkiye’de hastalanınca

İşçi için pratik

Hastalık, işverene çalışma başlamadan önce bildirilir; bu bildirim yükümlülüğü elektronik usulle değişmedi. Hekim ziyaretinde “Arbeitgeberbescheinigung” niteliğinde bir kâğıt nüsha alınır ve saklanır; işveren kasadan veri çekemezse ya da veri gecikirse bu kâğıt kanıt olur. Kasa nüshası ve işçi nüshası hekimden ayrıca istenebilir. Rapor uzatılırken de aynı düzen işler. Özel sağlık sigortalılar için elektronik usul geçerli değildir; onlar kâğıdı işverene götürmeye devam eder.

Sorun çıkarsa

İşveren “rapor ulaşmadı” derse işçi kâğıt nüshayı sunar ve hekimin elektronik gönderimi yaptığını belgeler; sorumluluk hekim ile kasa arasındaki aktarımdadır, işçide değil. Hekim gönderimi yapmamışsa işçi, hekimden yapılmasını ister; kâğıt nüsha bu arada kanıttır. Türkiye’de alınan rapor için elektronik yol yoktur: Türk hekim raporu, iş göremezliği ve süresini açıkça yazan bir belge olarak, çeviriyle işverene ve kasaya gönderilir; sosyal güvenlik sözleşmesi uyarınca SGK aracılığıyla bildirim de mümkündür. Bildirim gecikirse ücret ödemesi durur.