Kanun atfı nasıl okunur: § 5 Abs. 1 Satz 2 Nr. 3 AufenthG
Alman kanun atfı bir adres gibi okunur: madde, fıkra, cümle, bent, sonra kanunun kısaltması. Her kademe anlamı daraltır.
Kararın altındaki bu satır karmaşık görünür; aslında düzenli bir adres.
Soldan sağa okunur
- § 5 — madde.
- Abs. 1 — fıkra.
- Satz 2 — o fıkranın ikinci cümlesi.
- Nr. 3 — numaralı bent.
- AufenthG — hangi kanun.
Her kademe bir öncekini daraltır; en sondaki kanun kısaltması çerçeveyi verir.
ÖnemliKanun kısaltması en önemli parça
Aynı madde numarası farklı kanunlarda tamamen farklı bir hükümdür. Kısaltma olmadan atıf anlamsızdır ve çeviride asla düşürülmez.
Bu sayfa başvuru anlatmaz
Burada yalnız atfın nasıl okunacağı açıklanır; hükmün içeriği ve sonuçları hukukî değerlendirme gerektirir.
İlgili işaretler
Abs. / Satz / Nr. / lit. · § ile Art. · f. / ff. · gem. / i.V.m.
Atıftaki diğer işaretler
Adresin kademeleri dışında sık görülen işaretler vardır. “lit.” harfle numaralanmış alt bendi gösterir. “Halbsatz” ve “Alt.” bir cümlenin yarısını ya da seçenekli hâllerinden birini işaret eder. “i.V.m.” iki hükmün birlikte uygulandığını söyler ve zincirin tamamı okunmadan sonuç çıkarılamaz. “a.F.” ve “n.F.” eski ve yeni metni ayırır; eski belgelerde bu işaret bulunmasa da tarih aynı bilgiyi verir. “Rn.” kararlarda kenar numarasını, “ff.” izleyen maddeleri gösterir. Bir de kaynak ayrımı vardır: Alman kanunlarında bölümleme kural olarak paragraf işaretiyle, anayasada ve Birlik metinlerinde ise madde sözcüğüyle yapılır.
Çeviride atıf satırı
Atıf satırı çevirinin en katı bölümüdür: hiçbir kademe düşürülmez, sıra değiştirilmez, kanun kısaltması Türkçeleştirilmez. Kısaltmanın Türkçe açıklaması gerekiyorsa parantez içinde ya da çevirmen notunda verilir, atfın kendisi bozulmaz. Birden çok hükmün birlikte anıldığı zincirlerde bağlaçlar da korunur, çünkü hangi hükmün asıl dayanak olduğu sıralamadan anlaşılır. Belgede yazan atıf bugün yürürlükte olmasa bile aynen aktarılır; güncelleme çevirmenin işi değildir. Türk avukat ve mahkeme, kaynağa bu satırla ulaşır ve satırın tek bir parçasının eksikliği, doğrulamayı imkânsız hâle getirir.