§ 573 BGB: kiraya verenin fesih hakkı
Kiraya veren ancak haklı bir menfaatle fesih yapabilir. Gerekçe yazıda somut olmalıdır.
Fesih için sebep gerekiyor — ve yazılı.
Ne der
Kiraya veren, haklı bir menfaati olmadan süresiz kira ilişkisini feshedemez; gerekçe fesih yazısında gösterilir.
ÖnemliTipik gerekçe
DikkatSomutluk
Genel ifadeler feshi sakatlayabilir; kimin için, neden sorularının cevabı yazıda olmalıdır.
Süreler
Bildirim süresi · Fesih yazısı
Maddede sayılan haklı menfaatler
İkinci fıkra üç örnek sayar: kiracının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini kusurlu biçimde ve önemli ölçüde ihlal etmesi, kiraya verenin konuta kendisi, ailesi ya da hane halkı için ihtiyaç duyması, kira ilişkisinin sürmesi nedeniyle taşınmazın uygun biçimde değerlendirilmesinin engellenmesi ve bundan önemli bir zarar doğması. Sayım örnekleyicidir ama uygulamada bu üç başlık dışına çıkmak zordur. Kira artışı sağlamak amacıyla fesih açıkça yasaklanmıştır. Fesih yazısında gerekçenin gösterilmesi zorunludur ve sonradan eklenen gerekçeler kural olarak dikkate alınmaz; bu yüzden yazının dayanak bölümü dikkatle okunur.
Türkiye’deki tahliye sebepleriyle fark
Türk Borçlar Kanunu da kiraya verenin sözleşmeyi keyfî sona erdirmesine izin vermez: ihtiyaç nedeniyle tahliye, yeniden inşa ve imar, yeni malikin ihtiyacı ve on yıllık uzama süresinin dolması gibi sebepler sayılır ve bunlar dava yoluyla ileri sürülür. En belirgin fark usuldedir: Türkiye’de tahliye kural olarak mahkeme kararına bağlıdır, Almanya’da ise fesih beyanı tek başına sözleşmeyi sona erdirir ve kiracı çıkmazsa ayrıca tahliye davası açılır. Ayrıca Alman hukukunda kiracıya, sosyal sebeplere dayanarak feshe itiraz ve sözleşmenin sürdürülmesini isteme imkânı tanınmıştır; Türk hukukunda bunun doğrudan bir karşılığı bulunmaz.